روز عاشقان

[The Question Mark]

ما در اینجا بحث داریم که تا چی اندازه زیر تاثیر فرهگ غرب رفته ایم، ولی در افغانستان روز ولینتاین را تجلیل می کنند.

در یکی دو سال گذشته، رسم روز عاشقان یا ولنتاین در میان جوانان افغانی هم جا باز کرده است. با نزدیک شدن به میانه ماه فبروری (فوریه)، آمدن هدایای مخصوص ولنتاین و کارت های تبریک ویژه این روز، مانند گل سرخ به بازارهای شهر هرات، از حضور محسوس ولنتاین در میان جوانان این شهر حکایت می کند.
جامعه سنتی افغانستان، روابط خارج از ازدواج میان دختران و پسران جوان را برنمی تابد، با این وجود، ولنتاین، برای این جوانان فرصت تازه ای است تا به سبک مردم غرب، به ابراز محبت نسبت به همدیگر بپردازند.
مژگان دختر جوانی است که به یک مرکز خرید در هرات آمده است و از فروشنده در باره هدایای ویژه روز ولنتاین سوال می کند.

او می گوید قصد دارد برای نامزدش، گل سرخ تازه و اگر پیدا نشد، یک خرس عروسکی سرخ رنگ هدیه بدهد.
بیشتر جوانان علاقه دارند در روز ولنتاین، به دوستان شان گل سرخ تازه هدیه بدهند ولی با وجود هوای سرد هفته های اخیر در هرات، این آرزو برآورده نمی شود.

مسعود یک پسر جوان است که در مجموعه خرید "ملی سنتر" در مرکز شهر هرات، قصد دارد برای دختر مورد علاقه اش، هدیه بخرد.
او می گوید از طریق یکی از بستگانش که از آلمان آمده، با رسم ولنتاین آشنا شده و امسال، سال دوم است که این روز را به همراه دوست دخترش تجلیل می کند.
مسعود می گوید که این روز بهانه خوبی است که او چند ساعاتی را با دوستش باشد.
روز ولنتاین، بیشتر توسط جوانان مجرد تجلیل می شود، اما بعضی از زوج های جوان نیز از این فرصت، به عنوان بهانه ای برای ابراز مجدد عشق و علاقه نسبت به همسران شان استفاده می کنند.
علی نوروزی یکی از فروشندگان مرکز خرید ملی سنتر در هرات، می گوید از چند روز پیش شمار زیادی از جوانان به فروشگاه او مراجعه کرده و برای دوستان خود به مناسبت ولنتاین هدیه خریده اند.
این فروشنده که می گوید دو سال پیش از طریق مشتریان جوانش با روز ولنتاین و آداب آن آشنا شده، امسال تلاش کرده با عرضه هدیه های خاص این روز، رضایت مشتریانش را جلب کند.

با همه اینها، ولنتاین، برای بسیاری در افغانستان، هنوز هم یک نام نا آشنا و یا یک مناسبت غربی است.
حاجی غلام فاروق یک شهروند هراتی، با ابراز ناآگاهی از وجود چنین مناسبتی، می گوید حالا جوان ها به هر بهانه ای برای نامزدشان تحفه می دهند که البته کار خوبی است.
برخی از فرهنگیان در هرات بر این باورند که بزرگداشت چنین مناسبتی و استفاده از آن برای ابراز محبت، به ذات خود کار با ارزشی است.
آنها در عین حال هشدار می دهند که هجوم فرهنگی از این دست و رسم و رواج های دیگر غربی، نباید باعث کم رنگ شدن فرهنگ بومی جامعه و مناسبت های سنتی و مذهبی مردم در میان جوانان و در نهایت، سردرگمی فرهنگی آنان شود

نظر شما در این مورد چیست؟ ایا فرهنگ ما آماده پذریش چینین پدیده های است یا خیر؟

برگرفته از تارگاه بی بی سی فارسی

[sehnaa]

سلامی به گرمی پرتو خورشید تابان

عزیزان به نظر من فرهنگ و علم همیشه در حال تغییر و تحول هستند و با گذشت زمان بر محتویاتشان افزوده میشود
و بنا بر اینکه جوانان خواستار ازادیهای بیشتر فرهنگی و مذهبی هستند, پذیرش فرهنگ غرب را نوعی نواوری پنداشته
و سهیم شدن در ان و عمل نمودنش را گونه ای پیشرفت به حساب میاورنند. و ایا اینکه فرهنگ ما اماده پذیرش چنین تحول و دگرگونی خواهد بود؟

من فکر نمیکنم که این مسعله تنها مربوط به فرهنگ میشود.. بلکه سوال مهمتری که نخست به ان پاسخ باید داد موضوع دین است زیرا که بخش عظیمی از بایدها و نبایدهای فرهنگی ما متشکل از قوانین اسلام است. و همانطور که همه مطلع هستند ارتباط عاطفی دختر و پسر قبل از ازدواج نامشروع میباشد... فلهذا گنجاندن رسوم خارج از ابعاد اسلامی در فرهنگ جامعه ما, به حد بسزایی امکان ناپذیر خواهد بود.

لیکن کجاست ان گوش شنوا.................... که پاسخ دهد دعوت خدا

موفق باشید
سهنا

[The Question Mark]

سهنا عزیز نخست اینکه در تارگاه جوانان که خودت هم جوان هستی، به عبارت دگر به تارگاه خودت خوش آمدی.

دوم پیش ازینکه در گفتمان و بحث ها سهم بگیری، نخست یک چند سروده ی زیبا خود را در بخش زبان و ادب بگذار تا همه لذت ببریم.

سوم: حق با شما که جامعه، فرهنگ و علم همه و همیشه در دگرگونی و حرکت هستند، ولی دین هم بخش از فرهنگ یک جامعه است و به ویژه جامعه سنتی ما که به گفته خودتان یک بخش بزرگی از ارزش هایش را ارزش های دینی در بر می گیرد. آیا پندار و اندیشه مذهب گرایانه ی ما آماده ی چنین دگرگونی های هست یا خیر؟

و اگر نیست چی باید کرد؟

بدرود
علامه ی پرسش